Unreal Fantasy FORUM

[Dusqmad]

Jakie macie wrazenia po obcowaniu z Diablo 2?

Gra mająca już kilka latek do dziś nie ma sobie równych w gatunku cRPG. Ma ona tylko jedną wadę - jeśli już zacznie się grać to trudno skończyć! Przez to już nie pamiętam ile dni chodziłem zupełnie niewyspany. Było, minęło. Po roku ostrego grania i przejściu Lord of Destruction nieustannie czekam na trzecią część. Było sporo plotek, zapowiedzi, ale na razie nie zanosi się na szybką premierę. Szkoda, Blizzard już przez kilka zapomina o dalszym eksploatowaniu tej serii.

Ostatnio bierze mnie na powrót do gry - patrząc na te nowe tytuły zaczynam się cofać, ale coś mam problem z wgraniem starych save'ów.

[Hiryu]

Nie nazwałbym Diablo II (ani jedynki) cRPG - bo nie ma w tym za dużo fabuły, nie licząc rąbania potworków. W gruncie rzeczy, nawet stary dobry D&D oferuje więcej możliwości fabularnych, a uważam go osobiście za turlawkę, nie z RPGa... (no offense).

Mój ojciec jest od tej gry uzależniony, mnie brakuje cierpliwości żeby przejść ją więcej niż raz daną postacią... po prostu nie widzę nic fascynującego w tłuczeniu kolejnych skrzeczących/wyjących/porykujących/syczących stworków.

Jeśli chodzi o save'y, to podpowiem ci coś: jeśli poprzednio ładowałeś do D2 łatki z netu, a teraz zainstalowałeś grę od nowa i jeszcze nie ładowałeś łat, to save'y ci nie pójdą. Podłącz się i ściągnij łaty. Wiem, bo sam to przerabiałem.

[Spiritless]

Grałem w diablo I i wytrzymałem 4 poziomy podziemi. W Diablo II wytrzymałem aż do drugiego aktu i jestem z siebie dumny ^^ H&S nie są dla mnie, za grosz fabuły, tylko sieczka sieczka sieczka i jeszcze raz sieczka. A D&D postawiłbym na tym samym poziomie, ale też w zależności od mistrza gry... Bo tam jest sieczka tylko i wyłącznie sieczka XP

[Evoren]

Grałem i musze powiedzieć, że zabawa dopiero się zaczyna jak gramy przez sieć (battlenet) cos wspaniałego ja tak jak twórca tego postu chodziłem niewyspany czasami i 2 dni hehe jak się ze znajomymi grało fajna sprawa może kiedyś pogramy :P

[Alkioneus]

[Aldvyn]

Raz - zgdzam się z każdym kto powie, że D2 wciąga
Dwa - zgodze się też z każdym kto powie, że D1 wciąga
Trzy - Raz i Dwa - niczym czarna dziura - czas przestaje mieć znaczenie (podobno..., nikt tam nie wie co w dziurze a do tego czarnej siedzi ;))
Cztery - Alk ma rację - fabuła naprawdę jest fajna, już w jedynce była, i naprawdę trzeba było się wczuć, poczytać historię itd
Pięć - na battle.net neigrałem :(, jest jedna ku temu przyczyna....
Sześć - po sieci lokalu jest odlot :)
Siedem - nie widze problemu w przechodzeniu tą sama klasą jeszcze raz - każdy jest inny
Osiem - suuuuuuper :)

[Kantares]

Diablo 2 to klasyka sama w sobie. Gra marzenie dla każdego. A widać, to zwłaszcza po tym jak się dobrze trzyma mimo tych lat.
Grałem, grałem i grałem, Rany ile to godzin zleciało.
Teraz jednak jestem w kropce, bo płyty zarysowane na śmierć i nie da się już zainstalować.

[agent 0007]

W Diablo jest świetna fabuła. Wciągająca, intrygująca... Za pierwszym razem gra nie jest nuna... za drugim - niestety tak. Nie chciałoby mi się teraz do niej wracać. Już tego próbowałem. Jednak jest jedną z najlepszych tego typu grą cRPG, w jaką grałem. Niestety, osobiście badziej wolę i uważam za rzecz wspaniałą interakcje z NPCami. A tego tutaj sie raczej nie uświadczy... Dlatego prefuruje jednak sagę Baldur's Gate.

Edit: co do tego, ze D II nie ma sobie równych - mnie się również podobała Dungeon Siege... - w podobnym stopniu podobała - obydwie części.

[Mement0]

grałem maniakalnie cztery lata. fabuła gry podsunęła mi pomysł na powieść, horror fantasy. i grałbym dalej, gdybym jak taki debil gry nie sprzedał, bo mi się "znudziła". po dwóch miesiącach znów zachciało mi się grać.



a jaka była wasza ulubiona postać?

[Xien]

Osobiście prawie każdą postać przez jakiś czas miałem za ulubioną, może poza barbarzyńcą i druidem, którymi grałem dość krótko. Ale po ponad roku przerwy od gry, a także po krótkim namyśle - chyba zabójczyni. Za to, że wystarczyło iść i zabijać zwyczajnie wszystko co się rusza, a gdy się trafiło na coś silniejszego - kombinacja pułapek, ciosów specjalnych i niemałego wsparcia własnego cienia zawsze mi wystarczała.
A z wersji bez dodatku - nekromanta, za możliwość posyłania całych legionów nieumarłych na wroga, rzucenie żelaznej dziewicy i obserwowanie jak wrogowie sami się zabijają :D

[Mement0]

Nekromantę tak polubiłem, że nekromantą jest główny bohater powieści pisanej w odcinkach dla narzeczonej, nekromanta będzie pierwszoplanową postacią mojego nowego projektu [ale zacznę pisać najwcześniej za pół roku, bo teraz mam na karku opowiadanie na konkurs i nadrobienie kilku 'odcinków' powieści dla dziewoi ].
nekromanta też będzie jednym z pierwszoplanowych bohaterów drugiego planu w mojej powieści fantasy

[Doomofon]

Też najbardziej lubiłem grać nekromantą. Choć sama gra jest strasznie monotonna, to jednak ma coś w sobie, że nie chce się odejść od monitora. Jednak działa to na krótką metę. Nigdy nie ukończyłem Diablo, po prostu w pewnym momencie, byłem tak znużony, że nie miałem siły klikać w te potworki.